„On nie wymaga od nas niczego wielkiego: wspomnienia od czasu do czasu, adoracji, czasami poproszenia Go łaskę, niekiedy ofiarowania Mu swoich cierpień, w innych przypadkach podziękowania za łaski, którymi obdarzył i nadal obdarza Panią pośród codziennych zajęć, szukania u Niego pociechy, jak najczęściej będzie Pani…
Święci chrześcijanie są gwarancją świętych kapłanów – Abp Fulton Sheen (Kapłan nie należy do siebie, 121-123): "Dlaczego nasz Pan, gdy mówił o powołaniach, podkreślił wyraźnie słowo "modlić się"? -Ponieważ modlitwa jest wyrazem wspólnoty chrześcijańskiej i tęsknoty Kościoła. -Kościół otrzymuje takiego papieża, na jakiego zasługuje, otrzymuje…
Najważniejsza godzina dnia – Sługa Boży Abp Fulton Sheen (Skarb w glinianym naczyniu. Autobiografia, 260-268): "W dniu swoich święceń zrobiłem dwa postanowienia: Po pierwsze obiecałem sobie, że w każdą sobotę będę sprawował Eucharystię ku czci Matki Bożej, prosząc o ochronę mojego kapłaństwa. (...) Po drugie,…
Adoracja w Drodze zaprasza na rekolekcje dla wszystkich, którzy modlą się z nami w nowennie wraz ze św. Janem Maria Vianney za kapłanów i siostry zakonne
Dzieło adoracji jest mało rozumiane nawet przez tych, którzy uważają się za prawdziwie adorujących
Ta wizja pozostała we mnie później przez całą wojnę. Wszędzie, gdzie tylko był kapelan, kościół, biegłem do Komunii – miałem ogromny głód Eucharystii w sobie. Potem, kiedy zostałem księdzem, bardzo wyraźnie czułem, co trzymam w ręce podczas konsekracji
„Moja przyjaźń z kapłanami różni się od przyjaźni z innymi duszami. Im częściej Moi kapłani przychodzą do Mnie i trwają w Mojej obecności, tym więcej mogę im wyjawić sekretów i skarbów zarezerwowanych dla nich w Moim Najświętszym Sercu.
Kaplice adoracji nie są jedynie schronieniem dla pobożnych wiernych. Są one pełni blasku ośrodkami intensywnego Boskiego działania, które wychodzi poza mury kaplicy – do domów, szkół, szpitali, a także do ciemnych i zimnych miejsc, w których dusze są zniewalanie przez szatana – przenika serca, uzdrawia chorych i nawołuje do powrotu do domu tych, którzy oddalili się ode Mnie. (...)
Kiedy przychodzę do ciebie w Komunii Świętej stajemy się jednym ciałem. Jesteśmy, można powiedzieć, jednego ciała i jednej krwi.
A gdy klęczysz przed Tabernakulum i nie wiesz, o czym myśleć, i myśli ci się nie kleją, wtedy uniżaj się przed Panem jak najgłębiej… Choć ci się wydaje, że nic nie robisz, ale czekaj i ufaj – Jezus sam w duszy twojej pracuje, tylko od Jezusa nie uciekaj!