NOWENNA ZA KAPŁANÓW wg. ŚW. JAN MARIA VIANNEY
– NAUKA O NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNIE
Wstęp do nowenny
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
„Synu, oto Matka twoja” (J 19, 27).
„Jaka radość w górnych krainach, że weszła tam Matka Zbawiciela! Aniołowie z uniesieniem szczęścia wołali: ‘Otwórzcie się bramy niebieskie, a wejdzie wasza Królowa, która już opuszcza ziemię i będzie odtąd waszą ozdobą i najcudniejszym klejnotem’. Z podziwem mówią duchy niebieskie: ‘Która to jest, która wstępuje z puszczy, opływająca rozkoszami, podparłszy się o miłego swego?’ (Pnp 8, 5). Nigdy, zaprawdę, nie widziały niebiosa stworzenia tak pięknego, tak doskonałego i bogatego w zasługi! Otwierają się bramy rajskie, a cały dwór niebieski upada przed Nią jako swoją Panią i Władczynią. Osoby Trójcy Przenajświętszej wkładają na Jej skronie wspaniałą koronę i czynią Maryję szafarką wszelkich łask. Jak wielka więc chwała Maryi i jak wielka stąd nasza ufność, że ta Matka najlepsza wyniesiona do takiej godności, że nas tak bardzo miłuje i pragnie naszego zbawienia!
Pokładajmy więc wielką ufność w Matce Najświętszej i złóżmy całkowicie w Jej ręce życie, śmierć i wieczność. Kto w Maryi położył ufność, kto ma do Niej prawdziwe nabożeństwo, z pewnością osiągnie zbawienie i uniknie strasznego potępienia. Poznamy dopiero w godzinie śmierci, od ilu grzechów ochroniła nas Maryja, ile dobrego spełniliśmy przy Jej pomocy. Niech odtąd będzie dla nas wzorem życie Maryi, a pójdziemy bezpiecznie drogą wiodącą do nieba. Podziwiajmy w Niej pokorę, czystość, miłość, pogardę świata, gorliwość o chwałę swego Syna i zbawienie dusz.
Tak, drodzy bracia, poświęćmy się Maryi na całe życie! Szczęśliwy, kto żyje i umiera pod opieką Maryi, bo ma zapewnione niebo.”
Słowa św. Jana Maria Vianney’a wzywają nas, abyśmy całe nasze życie złożyli w rękach Matki Najświętszej, która przez samą Trójcę Najświętszą została otoczona chwałą i wybrana na szafarkę wszelkich łask.
„Gdybyśmy mieli do Niej czułe nabożeństwo, ileż łask otrzymalibyśmy przez Jej ręce! Ojcowie i matki oddajcie każdego poranka swe dzieci opiece Przeczystej Dziewicy, a Ona będzie się za nie modlić i doprowadzi tak was, jak i wasze dzieci do żywota wiecznego. Jak bardzo lęka się diabeł nabożeństwa do Matki Boskiej!”
W każdym dniu nowenny zatrzymaj się nad tekstem rozważań przez chwilę (ok. 10-15 min) i proś Ducha Świętego, by pomógł Ci zrozumieć te słowa. Zobacz, które słowo szczególnie Cię poruszyło, które dotyka Twojego życia. Zastanów się, co ono dla Ciebie znaczy. Im głębiej wejdziesz w te rozważania, tym więcej łask spłynie na Ciebie i innych. Pamiętaj, byś w tym rozważaniu starał się być sam z Panem Bogiem.
Na koniec podziękuj Panu za to, co Ci dziś pokazał o Tobie.
Modlimy się wraz ze św. Maksymilianem Marią Kolbe:
Dozwól mi chwalić Cię, o Panno Przenajświętsza! Uwielbiam Cię, o Ojcze nasz w niebie, za to, żeś w Jej przeczystym łonie Syna Swego Jednorodzonego złożył. Uwielbiam Cię, o Synu Boży, żeś do Jej przeczystego łona wstąpić raczył i prawdziwym, rzeczywistym Jej Synem się stał. Uwielbiam Cię, o Duchu Przenajświętszy, żeś w Jej nieskalanym łonie ciało Syna Bożego uformować raczył. Uwielbiam Cię, o Trójco Przenajświętsza, o Boże w Trójcy Świętej Jedyny, za tak Boskie wyniesienie Niepokalanej. I nie będę ustawał. Codziennie po przebudzeniu się ze snu najpokorniej z czołem o ziemię uwielbiać Cię będę, Boże Trójco, mówiąc trzykrotnie: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.
Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza! Dozwól był własnym kosztem Cię chwalił! Dozwól, bym dla Ciebie i tylko dla Ciebie żył, pracował, cierpiał, wyniszczył się i umarł! Dozwól, bym do Ciebie cały świat przywiódł! Dozwól, bym się przyczynił do jeszcze większego, do jak największego wyniesienia Ciebie! Dozwól, bym Ci przyniósł taką chwałę, jakiej jeszcze nikt Ci nie przyniósł! Dozwól, by inni mnie w gorliwości o wywyższenie Ciebie prześcigali, a ja ich, tak, by w szlachetnym współzawodnictwie chwała Twoja wzrastała coraz głębiej, coraz szybciej, coraz potężniej, tak, jak tego pragnie Ten, który Cię tak niewysłowienie ponad wszystkie istoty wyniósł. W Tobie jednej bez porównania bardziej uwielbionym stał się Bóg, niż we wszystkich świętych swoich. Dla Ciebie Bóg stworzył świat. Dla Ciebie i mnie też Bóg do bytu powołał. Skądże mi to szczęście? O, dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza!
