Dzień 5 – Nauka o NMP – Nowenna za kapłanów, braci i siostry zakonne, osoby konsekrowane oraz o powołania kapłańskie i zakonne

https://youtu.be/pnkvkv4pAhY

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

DZIEŃ PIĄTY
Nauka o
Najświętszej Maryi Pannie wg. Kazań proboszcza z Ars

MODLITWA ZA KAPŁANÓW Św. Tereski od Dzieciątka Jezus

Panie Jezu Chryste, Odwieczny Kapłanie,
Zachowaj Twoje sługi, kapłanów,  w zaciszu Twego Najświętszego Serca, gdzie nikt nie może ich skrzywdzić.
Zachowaj od skazy ich namaszczone dłonie, które dotykają Twego Najświętszego Ciała.
Zachowaj ich wargi w świętości o barwie Twojej Najdroższej Krwi. Zachowaj ich serca w czystości i świętości, opieczętowane wzniosłym znakiem Twojego chwalebnego Kapłaństwa.
Niech Twoja święta miłość ogarnie ich i osłoni przed duchem tego świata.
Pobłogosław ich posługę poprzez obfitość jej owoców, a dusze, którym posługują, niech będą ich radością i pocieszeniem tu na ziemi i w niebie. Po ich zwycięskiej walce Z ciemnością, szatanem i światem, Podaruj im koronę wieczystej chwały w Twoim wiekuistym królestwie..

ROZWAŻANIE

W Maryi nadzieja naszego zbawienia

„Opowiada św. Alfons Liguori, że jeden z kapłanów zobaczył w kościele bardzo niespokojnego młodego człowieka i słusznie sądził, że musi straszną walkę toczyć ze swym sumieniem. Zbliżył się więc doń i rzekł z wielką dobrocią: „Może chcesz się spowiadać, mój przyjacielu?”. Młodzieniec odrzekł, że chce zrobić wyznanie grzechów, ale na osobności, bo spowiedź jego długo potrwa. Kiedy byli już na osobności, młodzieniec z żalem przyznał się do ciężkich zbrodni, mówiąc, że wzgardził Bogiem, znieważył krzyż, że nawet miał zamiar podeptać Hostię świętą, tylko na razie nie miał sposobności, bo wokół byli ludzie. Rzeczywiście pokazał kapłanowi Hostię, którą przyjął w tym świętokradzkim zamiarze. Jego spowiedź odbyła się z wielkim płaczem i boleścią duszy. Doświadczony kapłan pytał go teraz i badał, komu należy przypisać to cudowne nawrócenie. Przekonał się też, że dobroć Maryi ocaliła tego grzesznika, bo nosił na sobie Jej szkaplerz pomimo swych okropnych zbrodni. Pojednawszy się szczerze z Bogiem, głosił wszędzie, jak miłosierną Matką jest Maryja, jak skutecznie się wstawia do swego Syna za grzesznymi dziećmi.

Jak jesteśmy szczęśliwi, że mamy Matkę tak dobrą i troskliwą o nasze zbawienie! Nie wystarczy jednak modlić się do Niej, lecz trzeba także spełniać uczynki, które podobają się Bogu. Pewnego dnia wezwano św. Franciszka z Pauli, wielkiego czciciela Maryi, do chorego króla francuskiego Ludwika XI. Monarcha ten posiadał wiele pięknych zalet. Codziennie odmawiał Różaniec, miał na sobie relikwie świętych i dawał jałmużny na cześć Matki Boskiej. Wiedział jednak św. Franciszek, że król lubił czasem mówić nieskromne rzeczy i przetrzymywał u siebie osoby złego życia i dlatego tak przemówił doń ze łzami w oczach: „Czy myślisz, monarcho, że twe nabożeństwo jest miłe Matce Najświętszej? Naśladuj Maryję, a Ona niezawodnie wspomoże Cię w nieszczęściu. Rzeczywiście król wyspowiadał się z całego życia i umierał bardzo pobożnie, mówiąc, że Maryja swą przyczyną wyprosiła mu niebo.”                                       

„(…)Nie zginie na wieki ten, kto zachował w sercu miłość ku Maryi i w Niej ufność pokłada!”

 

 
Modlimy się wraz ze św. Maksymilianem Marią Kolbe:

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza! Dozwól był własnym kosztem Cię chwalił! Dozwól, bym dla Ciebie i tylko dla Ciebie żył, pracował, cierpiał, wyniszczył się i umarł! Dozwól, bym do Ciebie cały świat przywiódł! Dozwól, bym się przyczynił do jeszcze większego, do jak największego wyniesienia Ciebie! Dozwól, bym Ci przyniósł taką chwałę, jakiej jeszcze nikt Ci nie przyniósł! Dozwól, by inni mnie w gorliwości o wywyższenie Ciebie prześcigali, a ja ich, tak, by w szlachetnym współzawodnictwie chwała Twoja wzrastała coraz głębiej, coraz szybciej, coraz potężniej, tak, jak tego pragnie Ten, który Cię … ponad wszystkie istoty wyniósł. W Tobie jednej bez porównania bardziej uwielbionym stał się Bóg, niż we wszystkich świętych swoich. Dla Ciebie Bóg stworzył świat. Dla Ciebie i mnie też Bóg do bytu powołał. Skądże mi to szczęście? O, dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza!