Dlaczego Jezus ukrywa się pod postacią Chleba – Służebnica Boża Siostra Leonia Nastał (Uwierzyłam Miłości, zeszyt 1, 84) "W czasie 40-godzinnego nabożeństwa Pan Jezus ukazał się mojej duszy. Wyglądał, jakby miał rozchyloną klatkę piersiową, choć rozstąpienia kości nie widać było, bo otaczała je przedziwna, niebiańska…
A przecież Pan Jezus nie jest gościem w naszej duszy, lecz mieszka w niej zawsze, przez łaskę uświęcającą. Jest On naprawdę Kimś takim, że trzeba by cały świat zostawić dla Niego, a jednak my zostawiamy Go samego w naszej duszy. Tak mało czasu poświęcamy Panu Jezusowi, tak mało zwracamy się do Niego bezpośrednio. (...)
„On nie wymaga od nas niczego wielkiego: wspomnienia od czasu do czasu, adoracji, czasami poproszenia Go łaskę, niekiedy ofiarowania Mu swoich cierpień, w innych przypadkach podziękowania za łaski, którymi obdarzył i nadal obdarza Panią pośród codziennych zajęć, szukania u Niego pociechy, jak najczęściej będzie Pani…
Najważniejsza godzina dnia – Sługa Boży Abp Fulton Sheen (Skarb w glinianym naczyniu. Autobiografia, 260-268): "W dniu swoich święceń zrobiłem dwa postanowienia: Po pierwsze obiecałem sobie, że w każdą sobotę będę sprawował Eucharystię ku czci Matki Bożej, prosząc o ochronę mojego kapłaństwa. (...) Po drugie,…
Dzieło adoracji jest mało rozumiane nawet przez tych, którzy uważają się za prawdziwie adorujących
„Moja przyjaźń z kapłanami różni się od przyjaźni z innymi duszami. Im częściej Moi kapłani przychodzą do Mnie i trwają w Mojej obecności, tym więcej mogę im wyjawić sekretów i skarbów zarezerwowanych dla nich w Moim Najświętszym Sercu.
Kaplice adoracji nie są jedynie schronieniem dla pobożnych wiernych. Są one pełni blasku ośrodkami intensywnego Boskiego działania, które wychodzi poza mury kaplicy – do domów, szkół, szpitali, a także do ciemnych i zimnych miejsc, w których dusze są zniewalanie przez szatana – przenika serca, uzdrawia chorych i nawołuje do powrotu do domu tych, którzy oddalili się ode Mnie. (...)
Kiedy przychodzę do ciebie w Komunii Świętej stajemy się jednym ciałem. Jesteśmy, można powiedzieć, jednego ciała i jednej krwi.
A gdy klęczysz przed Tabernakulum i nie wiesz, o czym myśleć, i myśli ci się nie kleją, wtedy uniżaj się przed Panem jak najgłębiej… Choć ci się wydaje, że nic nie robisz, ale czekaj i ufaj – Jezus sam w duszy twojej pracuje, tylko od Jezusa nie uciekaj!
Odwiedzaj Mnie i pozostawaj ze Mną w nocy, a ja będę pracował dla ciebie, z tobą i przez ciebie za dnia.