Używajmy wszystkich możliwych środków, aby nasze spowiedzi były dobre. Nie wyłudzajmy rozgrzeszenia, gdy jesteśmy w jakimś nałogu i nie mamy szczerej intencji poprawienia się. Nie odbywajmy naszych spowiedzi z pośpiechem, nie dobierajmy słów, które osłaniałyby nasze grzechy i zmniejszały ich złość.

Chcąc dobrze zrobić rachunek sumienia, potrzeba na to pewnego czasu, znajomości prawd katechizmowych i uwagi. Im kto rzadziej się spowiada, tym dłuższego potrzebuje czasu na rachunek sumienia, tym uważniej musi się nad sobą zastanawiać. (...) Trzeba robić rachunek sumienia codziennie wieczorem, dokładniej raz na tydzień, a wtedy przed spowiedzią łatwiej będzie poznać stan swej duszy. Starajmy się tak sądzić, jak nas kiedyś osądzi Jezus Chrystus.

Ponieważ grzech zaślepia umysł człowieka, dlatego trzeba się pilnie badać. Rachunek sumienia jest starannym śledzeniem wszystkich grzechów popełnionych po chrzcie świętym, albo od ostatniej spowiedzi. Takie poznanie siebie samego nie jest rzeczą łatwą, jakbyście sądzili. Na to potrzeba pewnego czasu i mozołu.

Bracia drodzy, badajmy tajniki swego sumienia, a jeżeli znajdziemy zatajone grzechy, wyznajmy je na spowiedzi. Albowiem ani pokuty, ani jałmużny zgładzić ich nie potrafią. Jedynym ratunkiem jest tylko sakrament pokuty. Nie pozwalajcie, aby dalej miał oszukiwać was duch piekielny, który przed grzechem odbiera człowiekowi bojaźń i wstyd, a wraca je dopiero przy spowiedzi. Odrzućmy pychę, która lęka się upokorzenia.

Nieszczęśliwi, którzy ukrywają grzechy na spowiedziach, bo w sercu swym noszą okropnego kata. Oszukują się ludzie, wmawiając w siebie, że przed śmiercią odprawią dobrą spowiedź i naprawią świętokradztwa. Ślepi nie wiedzą, że diabeł na to nie pozwoli, że będzie przeszkadzał wszelkimi sposobami.

"Złe spowiedzi zdarzają się z braku żalu i dlatego o skruchę powinniśmy Boga gorąco prosić. Kiedy zataimy grzech, doznajemy wewnętrznego niepokoju, coś nas gryzie, jakby dziki tygrys. Ale gdy żalu nie mamy, w zaślepieniu swoim wcale na to nie zważamy. O skruchę serca należy modlić się szczerze do Boga (...)

Przyjacielu, miej litość nad swą biedną duszą, która tak drogo kosztowała Jezusa Chrystusa! O jak ślepymi są grzesznicy, którzy wstydzą się lub boją wyznać swoje upadki! Na co zda się ukrywanie, skoro kiedyś w oczach całego świata odsłonią się tajniki serc? Jednym słowem, moglibyście teraz uratować się od strasznego zawstydzenia, jakie was czeka na Sądzie Ostatecznym i zmienić swe piekło na szczęśliwość wieczną.

„Spowiedź jest najcenniejszą instytucją w Kościele świętym, o czym mogliby zaświadczyć błogosławieni w niebie i na wieki potępieni w piekle. Pierwsi, zbawili się przeważnie dlatego, że godnie przystępowali do sakramentu pokuty, drudzy zginęli na zawsze, bo albo się nie spowiadali albo źle się spowiadali! Z jakich powodów zdarzają się złe spowiedzi?