AUDIO
Film na YouTube nie działa? Posłuchaj tu.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Modlitwa za kapłanów wraz ze Św. Tereską od Dzieciątka Jezus
Panie Jezu Chryste, Odwieczny Kapłanie,
Zachowaj Twoje sługi, kapłanów, W zaciszu Twego Najświętszego Serca, gdzie nikt nie może ich skrzywdzić.
Zachowaj od skazy ich namaszczone dłonie, które dotykają Twego Najświętszego Ciała.
Zachowaj ich wargi w świętości O barwie Twojej Najdroższej Krwi. Zachowaj ich serca w czystości i świętości, opieczętowane wzniosłym znakiem Twojego chwalebnego Kapłaństwa.
Niech Twoja święta miłość ogarnie ich i osłoni przed duchem tego świata.
Pobłogosław ich posługę poprzez obfitość jej owoców, a dusze, którym posługują, niech będą ich radością i pocieszeniem tu na ziemi i w niebie. Po ich zwycięskiej walce Z ciemnością, szatanem i światem, Podaruj im koronę wieczystej chwały w Twoim wiekuistym królestwie..
ROZWAŻANIE
Co czeka duszę gdy odprawia świętokradzkie spowiedzi?
„Nieszczęśliwi, którzy ukrywają grzechy na spowiedziach, bo w sercu swym noszą okropnego kata. Oszukują się ludzie, wmawiając w siebie, że przed śmiercią odprawią dobrą spowiedź i naprawią świętokradztwa. Ślepi nie wiedzą, że diabeł na to nie pozwoli, że będzie przeszkadzał wszelkimi sposobami. W tym celu opowiem wam przykład.
Sławnego Jana Awilę, (… ) wezwano do łoża ciężko chorej panienki, aby wysłuchał jej spowiedzi. (…) Chora słyszała kilka razy gorące kazania Awili i przed nim postanowiła otworzyć swe sumienie na spowiedzi. Istotnie wyznawała grzechy swe z wielkim żalem i łzami, tak iż o. Awila był tym zbudowany, rozgrzeszył ją i nie lękał się o jej zbawienie. Tymczasem zaszło coś niezwykłego. Braciszek, który towarzyszył ojcu i czekał nań w drugim pokoju w czasie spowiedzi, widział czarną i sierścią pokrytą rękę, która trzymała za gardło chorą, jak gdyby chciała ją zadusić. Powróciwszy do klasztoru, powiedział to przełożonemu, a przełożony o. Awili i polecił mu, aby jeszcze raz poszedł do chorej i wpłynął na nią, by szczerze zeznała, jeżeli jeszcze coś dręczy ją na sumieniu. Z tym samym towarzyszem udał się w nocy o. Awila do domu, gdzie leżała chora. Gdy stanęli przy bramie, słyszeli płacz i jęki. (… )chora umarła,a ( …) po spowiedzi utraciła mowę i zmysły i nie mogła przyjąć Komunii Świętej (… ) wróciwszy do klasztoru, opowiedzieli wszystko przełożonemu ( … ) Sam o. Awila udał się przed Najświętszy Sakrament, padł na kolana i gorąco modlił się, aby miłosierny Bóg raczył zachować nieszczęśliwą od wiecznego potępienia. Po niedługiej chwili, (…) usłyszał szczęk łańcuchów (…) i widzi osobę otoczoną od stóp do głów żelaznymi okowami i ciemnymi płomieniami. Przeląkł się ojciec i zapytał zjawiska, kim ono jest. Na swe zapytanie usłyszał odpowiedź: „Jestem duszą owej nieszczęśliwej dziewczyny, którą rano spowiadałeś i za którą teraz na próżno się modlisz. Oszukiwałam świat swą obłudą i fałszywą pobożnością. Po śmierci mej matki, pewien młody człowiek zakochał się we mnie. Początkowo opierałam się jego naleganiom, ale wreszcie poddałam się jego woli. Dopuściłam się ciężkiego upadku, czułam straszne wyrzuty sumienia, lękałam się potępienia, ale zły duch nie dozwolił mi wyznać tego grzechu, choć często postanawiałam to uczynić. Bałam się, by spowiednik nie miał o mnie złego wyobrażenia i tak odbywałam świętokradzkie spowiedzi i przyjmowałam niegodnie Komunię Świętą. Gdy słyszałam twe kazania, które jak strzały przeszywały moje serce, postanowiłam się u ciebie wyspowiadać i dlatego wezwano cię do mego łoża. O gdybym rozpoczęła mą spowiedź od świętokradztw, a nie od drobiazgów, byłabym uratowaną. Później już nie miałam śmiałości wyznać tajonego grzechu. Oto jestem potępiona na zawsze, na próżno się za mnie modlisz!” – „Co jest teraz dla ciebie największą katuszą?” – zapytał
o. Awila. – „To, iż mogłam się tak łatwo zbawić, wyznając swój grzech„. Po tych słowach znikło zjawisko, wydawszy okropny krzyk i szczękając strasznie łańcuchami. Oto, co czeka duszę, która stanie przed trybunałem Jezusa Chrystusa ze świętokradztwami!”
Zatrzymaj się nad tekstem rozważań przez chwilę (ok. 10-15 min) i proś Ducha Świętego, by pomógł Ci zrozumieć te słowa. Zobacz, które słowo szczególnie Cię poruszyło, które dotyka Twojego życia. Zastanów się, co ono dla Ciebie znaczy. Im głębiej wejdziesz w te rozważania, tym więcej łask spłynie na Ciebie i innych. Pamiętaj, byś w tym rozważaniu starał się być sam z Panem Bogiem. Na koniec podziękuj Panu za to, co Ci dziś pokazał o Tobie.
Modlimy się wraz ze świętą s. Faustyną (Dz.1485):
Dusza: Panie, lękam się, czy mi przebaczysz tak wielką liczbę grzechów, trwogą mnie napełnia moja nędza.
Jezus: Większe jest miłosierdzie Moje aniżeli nędze twoje i świata całego. Kto zmierzył dobroć Moją? Dla ciebie zstąpiłem z nieba na ziemię, dla ciebie pozwoliłem przybić się do krzyża, dla ciebie pozwoliłem otworzyć włócznią najświętsze serce swoje i otworzyłem ci źródło miłosierdzia; przychodź i czerp łaski z tego źródła naczyniem ufności. Uniżonego serca nigdy nie odrzucę, Zrób Mi przyjemność, że Mi oddasz wszystkie swe biedy i całą nędzę, a Ja cię napełnię skarbami łask.
Dusza: Zwyciężyłeś, o Panie, kamienne serce moje dobrocią swoją; oto z ufnością i pokorą zbliżam się do trybunału miłosierdzia Twego, rozgrzesz mnie sam ręką zastępcy swego. O Panie, czuję, jak spłynęła łaska i pokój w moją biedną duszę. Czuję, że mnie na wskroś ogarnęło miłosierdzie Twoje, Panie. Więcej mi przebaczyłeś, aniżeli się ośmielałam spodziewać albo pomyśleć byłam zdolna. Dobroć Twoja przewyższyła wszystkie moje pragnienia. A teraz zapraszam Cię do serca swego, przejęta wdzięcznością za tyle łask. Błądziłam jak dziecię marnotrawne po manowcach, a Tyś mi nie przestawał być Ojcem. Pomnażaj we mnie miłosierdzie Twoje, bo widzisz, jak słabą jestem.
Jezus: Dziecię, nie mów już o nędzy swojej, bo Ja już o niej nie pamiętam. Posłuchaj, dziecię Moje, co ci pragnę powiedzieć: przytul się do ran Moich i czerp ze źródła żywota wszystko, czegokolwiek serce twoje zapragnąć może. Pij pełnymi ustami ze źródła żywota, a nie ustaniesz w podróży. Patrz w blaski miłosierdzia Mojego, a nie lękaj się nieprzyjaciół swego zbawienia. Wysławiaj Moje miłosierdzie.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
św. Maksymilianie patronie nasz – módl się za nami!
In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit. Amen
DAY FOUR
Opening Prayer:
Lord Jesus, You chose Your priests and religious from among us and sent them out to proclaim Your Word and to act in Your Holy Name. For this great gift to Your Church, accept our praise and thanksgiving.
We ask You to fill them with the fire of Your love, so that their ministry may reveal Your presence in the Church. Because they are vessels of clay, we pray that Your power may penetrate their weakness. Do not allow them to be crushed in their trials. Grant that in moments of doubt they may never give in to despair, that they may not yield to temptations, and that in persecution they may not feel abandoned. Inspire them in prayer, that they may live each day the mystery of Your death and resurrection. In times of weakness, send them Your Spirit. Help them to praise Your Heavenly Father and to pray for poor sinners.
By the power of the Holy Spirit, place Your word upon their lips and pour Your love into their hearts, so that they may bring the Good News to the poor, and healing to the sorrowful and despairing.
May the gift of Mary, Your Mother, to the disciple whom You loved, be a gift for everyone called to Your service. Grant that she who formed You in Your human likeness may form them in Your divine likeness, by the power of Your Spirit and for the glory of God the Father.
Holy Spirit, Spirit of Wisdom, guide priests and religious;
Holy Spirit, Spirit of Light, enlighten priests and religious;
Holy Spirit, Spirit of Purity, sanctify priests and religious;
Holy Spirit, Spirit of Strength, support priests and religious;
Holy Spirit, Spirit of God, grant that especially priests, enlivened and strengthened by Your grace, may bring the word of truth and the blessing of peace to the whole world.
May the fire of holy love inflame their hearts, so that in its flames they may purify and sanctify souls.
Holy Spirit, we entrust to You the hearts of priests and religious;
Shape them in the likeness of the Most Sacred Hearts of Jesus and Mary.
Amen.
CONSIDER
What awaits a soul when it makes sacrilegious confessions?
„Unhappy are those who hide their sins in confession, because they carry a terrible torturer in their hearts. People deceive themselves, convincing themselves that before death they will make a good confession and make amends for their sacrileges. The blind do not know that the devil will not allow this, that he will hinder them in every way. To this end, I will tell you an example.
The famous John Avila, (…) was called to the bedside of a seriously ill young lady to hear her confession. (…) The sick woman had heard Avila’s fervent sermons several times and before him decided to open her conscience in confession. Indeed, she confessed her sins with great sorrow and tears, so that Father Avila was so edified, he absolved her, and did not fear for her salvation. Meanwhile, something extraordinary happened. The little brother, who had accompanied his father and waited for him in the other room during confession, saw a black, furry hand holding her throat. The sick woman, as if she wanted to strangle her. Returning to the monastery, he told this to the superior, and the superior told Father Avila, and ordered him to go to the sick woman again and influence her to honestly confess if anything was still troubling her conscience. With the same companion, Father Avila went at night to the house where the sick woman lay. When they stood at the gate, they heard crying and moaning. (…) The sick woman died, and (…) after confession, she lost her speech and senses and could not receive Holy Communion (…) Returning to the monastery, they told everything to the superior (…) Father Avila himself went before the Blessed Sacrament, fell to his knees, and prayed fervently that the merciful God would deign to save the unfortunate woman from eternal damnation. After a short while, (…) he heard the clang of chains (…) and saw a person surrounded from head to toe by iron shackles and dark flames. He was terrified. the father appeared and asked the phenomenon who it was. To his question he received the answer: „I am the soul of that unfortunate girl whose confession you heard this morning and for whom you now pray in vain. I deceived the world with my hypocrisy and false piety. After my mother’s death, a young man fell in love with me. At first I resisted his insistence, but finally I submitted to his will. I fell grievously, felt terrible remorse, feared damnation, but the evil spirit did not allow me to confess this sin, although I often resolved to do so. I was afraid that the confessor might have a bad image of me, and so I made sacrilegious confessions and received Holy Communion unworthily. When I heard your sermons, which pierced my heart like arrows, I decided to confess to you, and that is why you were called to my bed. Oh, if only I had begun my confession with sacrileges, and not with trifles, I would have been saved. Later, I no longer had the courage to confess my secret sin. Behold, I am damned forever.” You always pray for me in vain!” – „What is your greatest torment now?” – asked Father Avila. – „That I could have been saved so easily by confessing my sin.” After these words, the apparition disappeared, uttering a terrible cry and rattling its chains terribly. This is what awaits the soul that will appear before the tribunal of Jesus Christ for sacrileges!”
On each day of the novena, reflect on the text of the meditations for a moment (about 10-15 minutes) and ask the Holy Spirit to help you understand these words; see which word particularly touched you, which touches your life; think about what it means to you; the deeper you go into these reflections, the more graces will come to you and others, remember to try to be alone with God in this reflection…,
Finally, thank the Lord for what He has shown you today, about you…
We pray with Saint Sister Faustina (Diary 1485):
Soul: Lord, I doubt that You will pardon my numerous sins; my misery fills me with fright.
Jesus: My mercy is greater than your sins and those of the entire world. Who can measure the extent of my goodness? For you I descended from heaven to earth; for you I allowed myself to be nailed to the cross; for you I let my Sacred Heart be pierced with a lance, thus opening wide the source of mercy for you. Come, then, with trust to draw graces from this fountain. I never reject a contrite heart. Your misery has disappeared in the depths of My mercy. Do not argue with Me about your wretchedness. You will give me pleasure if you hand over to me all your troubles and griefs. I shall heap upon you the treasures of My grace.
Soul: You have conquered, O Lord, my stony heart with Your goodness. In trust and humility I approach the tribunal of Your mercy, where You yourself absolve me by the hand of your representative. O Lord, I feel Your grace and Your peace filling my poor soul. I feel overwhelmed by Your mercy, O Lord. You forgive me, which is more than I dared to hope for or could imagine. Your goodness surpasses all my desires. And now, filled with gratitude for so many graces, I invite You to my heart. I wandered, like a prodigal child gone astray; but you did not cease to be my Father. Increase Your mercy toward me, for You see how weak I am.
Jesus: Child, speak no more of your misery; it is already forgotten. Listen, My child, to what I desire to tell you. Come close to My wounds and draw from the Fountain of Life whatever your heart desires. Drink copiously from the Fountain of Life and you will not weary on your journey. Look at the splendors of My mercy and do not fear the enemies of your salvation. Glorify My mercy.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, as it was in the beginning, now, and always, and forever and ever. Amen